Ząbkowanie w wieku niemowlęcym
W wieku noworodkowym i niemowlęcym spotyka malucha i jego rodziców oprócz radości, sporo chwil przykrości, kiedy przede wszystkim coś dziecku dolega. Chorób w tym czasie nie powinno być, ale nie wiadomo przecież jak matka natura przygotuje malucha na nowości. Często się zdarza, że dziecko i jego rodzice muszą znosić troski, które się niespodziewanie zdarzają po drodze. Choroby mogą się pojawiać, ale to wynika z tego, że układ odpornościowy dziecka jest za słaby.
Ząbkowanie zaczynać się powinno po skończeniu przez dziecko pięciu lub sześciu miesięcy. To czas książkowy, ale może on być oczywiście przekraczany w obie strony. Co to oznacza? To, że dziecko może zacząć ząbkować o wiele szybciej, kiedy jeszcze jest w drugim miesiącu czy trzecim. Za szybkie ząbkowanie jednak nie jest dobre, ponieważ dziecko ma jeszcze przykrą kolką, jeszcze przecież zmaga się z różnego typu przykrościami, a tu jeszcze dojdzie ząbkowanie. Dodajmy, że dziecku nie pojawiają się ząbki z dnia na dzień. Trzeba na nie czekać latami. Z tego względu możemy czasami mieć wrażenie, że wszelkie dolegliwości np. gorączka, biegunka w tymże czasie są powodowane ząbkowaniem. Jednakże, lekarze mówią, ze nie zawsze ząbkowanie musi przebiegać zauważalnie. Wiele szczęśliwych dzieci może nie poczuć nawet, kiedy im pierwsze ząbki wyjdą.
Pierwsze ząbki wychodzą na początku na dolnej szczęce. Pojawią się jako pierwsze dwa przednie. Reszta już niebawem dołączy do reszty, a jako następne pokażą się ząbki na górnej szczęce. Najpóźniej wychodzą zęby trzonowe, które mogą powodować nawet stan podgorączkowy, biegunki, marudzenie, obfite ślinienie i innego rodzaju dolegliwości, na które są odpowiednie specyfiki np. maści, syropy przeciwbólowe, czopki przeciwbólowe z paracetamolem i inne.